İnsanların tamiri seçmesi durumunda garanti süresinin uzatılması fikri, doğru yönde atılmış bir adımdır. Bu, çoğu zaman en kolay çözümün bozulan cihazı atıp yenisini almak olduğu bir pazara sağduyuyu geri getiriyor.
Ancak bu, sadece iyi niyetle işe yaramayacak. Tüketici için tamir, eğer hızlı, erişilebilir ve daha sürdürülebilir bir seçenek tercih ettiği için cezalandırılmış hissetmesine neden olmayacak bir fiyatta ise anlamlıdır.
Bu nedenle en önemli soru, yasanın tamir hakkını getirip getirmeyeceği değil, bu hakkın gerçekten kullanılabilir olup olmayacağıdır. Üreticilerin ve satıcıların bilgi verme, parça ve yazılım bulundurma ve onarımı reddetmeme yükümlülüğü, müşteri ile pazar arasındaki dengeyi değiştirmektedir.
Şu an için Bulgar yaklaşımının zayıf tarafı, devletin yasal yükümlülüklerin ötesinde tamiri nasıl teşvik edeceğinin net olmamasıdır. Bunun da yapılacağına dair umut var.
Konuyla ilgili materyali BURADAN okuyabilirsiniz.
