Okullardaki yeni disiplin önlemleri yine eski bir soruyu gündeme getiriyor: çocuklara kurallara sadece uymayı değil, bu kuralların neden var olduğunu anlamayı nasıl öğretiriz. Disiplin yaptırımdan başlamaz. Disiplin net kurallardan ve sınırların belirlenmesinden başlar.
Net bir “bunu yapabilirsin” ve “bunu yapamazsın” ile.
Bunu kabul ediyoruz, işte bunu ise yanlış sayıyoruz.
Yetişkinlerin tutarlılığıyla.
Kendi davranışından sorumlu olma yeteneğiyle. Hatta davranış çocukça olduğunda bile.
Okulun kendi rolü var. Net kuralları var, zamanında tepki verecek açık ve kesin bir düzenleme mekanizması var.
Okulun temel rolü öğrenciyi desteklemektir.
Buna ek olarak okulun diğer herkesin sakin öğrenme hakkını koruması ve kendilerini tam güvende hissetmelerini sağlaması yönünde katı beklentiler var. Herkesin bildiği gibi okul saygının öğretildiği tek yer değil. Kurallara uyulan tek yer de değil.
Tüm kurallara uymayı disiplin, düzen olarak adlandırmayı benimsedik.
Disiplin ceza değildir.
O, bir insanın özgürlüğünün diğerinin hakkının başladığı yerde bittiği hayata temel hazırlıktır.
Daha sakin okullar istiyorsak, muhtemelen sadece kural ihlal edildiğinde öğretmenin ne yapacağı hakkında konuşmamalıyız.
Kurala uymadan önce çocuğa kurala saygı duymayı kimin öğrettiği hakkında da konuşmalıyız.
Çünkü iyi disiplin dayatılmaz.
O yetiştirilir.
Yavaşça, tutarlı şekilde.
YILLARLA.
