Yıllık neredeyse 2 milyar avro. Günde 5,3 milyon. Bu, UNSS araştırmasına göre Bulgar yollarındaki kazaların bedeli. Rakamlar o kadar büyük ki anlamını yitiriyor. Ama arkasında aylarca tedavi gören, kalıcı sakatlıkla kalan ya da bir daha eve dönemeyen insanlar var.
Yol kazalarından çoğu zaman mağdurlar ve yakınları için kişisel bir trajedi olarak bahsediyoruz. Bunlar aynı zamanda tüm toplum için ağır bir fatura. Tedavi, rehabilitasyon, acil servislerin çalışması, kaybedilen iş gücü ve gelir bu faturaya giriyor. Sadece sigortalar bunu karşılayamaz.
Ürkütücü bir paradoks da var: kurban sayısı 2012’ye göre daha az, ama kayıplar artıyor. Özellikle ağır yaralanma ve kalıcı sakatlık yaşayan kişiler için harcamalar hızla yükseliyor. Kazadan sonra hayatları devam ediyor; çoğu zaman yıllar süren tedavi ve bakım gerekiyor.
Bu yüzden yolların kullanımının bedelini kimin ne kadar ödeyeceği tartışması ciddi bir konuşmayı hak ediyor. Ama daha önemli soru faturanın kendisini nasıl düşüreceğimiz. Önlenen her kaza kamu kaynaklarını tasarruf ettirir. Her şeyden önce insan hayatını kurtarır.
Konuyla ilgili daha fazlasını burada okuyabilirsiniz.
