1906 yılında inşa edilen 61 fitlik demiryolu vagonu, Idaho'da bir tarım deposunda onlarca yıl kaldı ve bu sürede tahıl deposu ile hayvan besleme alanı olarak kullanıldı. Yıllarca demiryolu tarihinin terk edilmiş bir parçası olarak kaldı; ta ki bir aile potansiyelini görmeye kadar. 2018'de Washington, Idaho & Montana Railway Car 306, kırık pencereler, çürümüş çerçeveler, kalın kir tabakaları ve yaklaşık 20 yaban kedisinin ev yaptığı bir haldeydi. Buna rağmen French ailesi vagonu 3 bin dolara satın almaya karar verdi. Kediler yakın bir ahıra taşındı ve ardından vagonun restorasyonuna yönelik beş aylık çalışma başladı.
Bugün vagon alışılmadık bir Airbnb olarak faaliyet gösteriyor, gecelik 350 dolardan fazla bir ücretle kiralanıyor ve zamanının yaklaşık yüzde 90'ı dolu.
Fikrin kaynağı 29 yaşındaki Isaac French'in babası oldu. Baba, Aralık 2018'de 90 yaşındaki komşuları Loyal'ın ahırı çevresindeki karı temizlemesine yardım ederken, açık yanları olan uzun bir depo fark etti. Altında eski bir ahşap demiryolu vagonu duruyordu ve neredeyse tanınmaz haldeydi. Bölgenin demiryolu tarihi konusundaki bilgisi sayesinde babanın dikkatini yolcu bölümünün ucundaki boya izleri çekti. Kırık pencerelerin yanında 3, 0 ve 6 rakamları kalmıştı. Bu ipuçları aileye vagonun kimliğini belirlemede yardımcı oldu: 1906'da Missouri eyaleti St. Charles'ta American Car & Foundry Company tarafından üretilen Washington, Idaho & Montana Railway'e ait Car 306.
French'e göre vagon, demiryolu hatları kaldırıldıktan sonra 1950'lerden beri arazideydi. Önceki sahibi vagonu hurda olarak satın almış, yaklaşık 16 kilometre uzaklıktaki çiftliğe taşımış ve tarım deposuna çevirmişti. French ailesinin bulduğu dönemde vagon onlarca yıllık ihmalin izlerini taşıyordu. Isaac, "Yirmi yaban kedisi burayı kendi krallıklarına çevirmişti" diye anlatıyor. Babası vagonun yanına yaklaştığında tarihi değil kokunun karşıladığını bile şaka yapmıştı. Loyal ise eski ve harap yapıyı kimsenin istemesine ikna olmamıştı. Sonunda taraflar anlaştı. Fiyat 3 bin dolardı.
Satın alma, aileyi ciddi bir sorunun önüne getirdi: 61 fitlik vagonu yeni yerine nasıl taşıyacaklardı. İki yıl boyunca taşıma işini üstlenecek bir şirket aradılar. Çoğu vagonun boyutu ve durumunu görünce reddetti. Operasyon nihayet soğuk ve yağışlı Şubat 2020'de gerçekleşti. Bir tır, vagonu buzlu ve kıvrımlı kırsal yollarda üç saat boyunca çekti. Son tırmanış kamyon için fazla ağır çıktı ve tırmanışta yardımcı olmak için önde bir buldozerin itmesi gerekti. French, "Bence hiçimiz gerçekten olacağına inanmıyorduk, ta ki gerçekten olana kadar" diye itiraf ediyor.
Vagon ulaştıktan sonra ilk iş onu hava koşullarından korumaktı. French, geleneksel tren istasyonu mimarisinden esinlenen çatılı bir ahşap yapı tasarladı. Kardeşleri yapıyı vagonun üzerine inşa etti. Restorasyon Ocak 2020'den Ağustos 2020'ye kadar sürdü; ancak taşınmadan haftalar sonra başlayan pandemi projeyi özellikle mali açıdan daha da zorlaştırdı. French, "Para sorunlu noktaydı" diyor. Aile kendi iş gücüyle maliyetleri düşürmeyi başardı. Baba ve kardeşleri tesisat ve elektrik işlerini üstlendi. Isaac kendisi ahşabı zımparaladı, epoksi reçine, pirinç ve yazılarla çalıştı. Ailenin bir arkadaşı el yapımı bakır bir avize yaptı, annesi ise iç mekandaki tüm antikleri bulup düzenledi.
Restorasyon için özellikle değerli olan 1906'dan kalma bir vagon fotoğrafıydı. Bu sayede aile detayları varsayıma göre değil, orijinaline bakarak restore edebildi. Altın yazıları dikkatle yeniden oluşturdular, pencereleri onardılar ve pirinç elemanları temizlediler. French, "Bunlar çoğu misafirin bilinçli olarak hiç fark etmeyeceği, absürt derecede çok zaman alan detaylar. Ama işte bunlar her şeyin tematik değil gerçek görünmesini sağlıyor" diyor.
Eski depo aslında vagonu kurtarmış. Vagonun ahşabı, depoda geçen onlarca yılın ardından ailenin beklediğinden çok daha iyi durumdaydı. Orijinal malzemenin büyük bölümü korunabildi. Pencerelerin çevresindeki bazı çürümüş kısımların onarımında epoksi reçine kullanıldı. French, "Bu çirkin tarım deposu onun hayatını kurtardı. Onu işe yaramaz gösteren şey aslında onu koruyan şeydi" diye belirtiyor.
Ağustos 2020'de restorasyon tamamlandı ve Car 306 Airbnb olarak yeni bir yaşam kazandı. Aile vagonun orijinal düzenini korudu ancak bölümlerini konforlu bir konaklama alanına dönüştürdü. Eski postane bölümü ana yatak odası oldu. Yük alanı lüks bir banyoya çevrildi. Yolcu bölümü ise "karın" tipi gaz sobası ve orijinal ahşap kaplamayla bütünleşecek şekilde tasarlanmış küçük bir mutfak ünitesiyle birlikte rahat bir okuma köşesine dönüştü.
Bugün alışılmadık demiryolu Airbnb'sinde konaklama gecelik 350 dolardan fazla tutuyor ve vagon zamanının yaklaşık yüzde 90'ı dolu. French'e göre yatırım ilk yıl içinde kendini amorti etti. Böylece bir zamanlar devasa ve pratik olmayan bir harabe gibi görünen, on yıllarca bir çiftlikte depo olarak hizmet veren vagon, tarihinin neredeyse hiçbir şeyini kaybetmeden en sıra dışı konaklama yerlerinden biri haline geldi.
