City Mark Art Center'da 2 Kasım'da saat 19.30'da Stefan Tsanev'in hüzünlü komedisi "Dünyanın Çocukları"nın prömiyeri yapılacak. Oyunu bu yıl Rusçuk'ta düzenlenen sekizinci "Slavi Şkarov" genç tiyatro yönetmenliği yarışmasında büyük ödülü kazanan Maria Panayotova sahneye koydu.
Rollerde efsanevi Elya Skorçeva, virtüöz piyanist olarak da tanınan yaşlanmayan Raşko Mladenov ve burada "aşkın rahibesi" olarak görünen güzel Yoana Bukovska yer alıyor. Yazarın müziğini maestro Asen Avramov yaptı, dekor Lia Palikova'ya, koreografi ise türün duayeni Margarita Gradeçliyeva'ya ait.
Stefan Tsanev eseriyle ilgili şunları kaydetti: "Bu hüzünlü komediyi 2011'de yazdım. 20 yıllık özgürlük içinde iki milyondan fazla çocuğumuz dünyaya dağıldı. Az önce "Bulgar Kronikleri"ni bitirmiştim ve tarihten biliyordum ki 14 yüzyıllık savaşlarında Bulgaristan daha az kayıp vermişti. Bir yandan çocuklarımızın istedikleri yerde özgürce yaşayabilmeleri güzel. Öte yandan iki milyon genç erkek ve kadını kaybetmemiz üzücü. Onlar hâlâ Bulgar isimlerini ve yüreklerini taşıyacaklar, bir yudum aldıklarında Bulgar şarkıları söyleyecek ve Bulgaristan için gözyaşı dökecekler. Ama onların çocukları için Bulgaristan sadece bir egzotik yer olacak, iki-üç Bulgar kelimesi telaffuz edecekler. Vatanları doğdukları ve okula gittikleri ülke olacak. Geleceğimizi yitiriyoruz. Geri dönülmez şekilde. Ve bu çocukların yalnız anneleri, babaları, nineleri ve dedeleri geri dönülmez şekilde yaşlanıyor. Onlar için bu hüzünlü komedimi yazdım. Hem çocuklarının ve torunlarının dünyanın bir yerinde mutlu olduklarına seviniyorlar hem de onları yanlarında olmamaları için ağlıyorlar. Seyirci de izlerken gülecek, sonunda ağlayacak."
Yönetmen Maria Panayotova yorumunu şöyle yaptı: "Kaybolmuş olma duygusu ruhun özel bir hâlidir. Yarattığı zamansızlıkta çoğu zaman bizi buraya getiren sebebi unuturuz. Ben mi geride kaldım yoksa onlar mı beni terk etti? Biz mi yolu kaybettik yoksa bize hiç yol açılmadı mı? Şeyleri gerçek adlarıyla mı adlandırdım yoksa acıyı bir şakaya mı çevirdim."
Hikâye, ortasında hiçbir şeyin olmadığı bir yerde sıradan bir yol kenarı motel-restoran kurmuş Damyan ve Evgeniya'nın etrafında dönüyor. Bu sınırsız tarlada, "yerde inen sonsuz yıldızlı bir gökyüzü gibi" ikili, kendilerinden kısa süreliğine de olsa bir anlamın geçtiğini hissetmek için mücadele ediyor. Panayotova ekliyor: "Ama bu boş anlam özel bir iştir. Kökümüz kurumaya başlamışsa meyve vermez. Bu kökün verimli toprağa ihtiyacı vardır, çocuklarımızın hayallerini ektikleri ve alay topladıkları ıssız bir çorak araziye değil."
Bu yıl ağustos ayında Bulgar edebiyatının son yaşayan klasiği Stefan Tsanev saygıdeğer 90 yaşını doldurdu. Oyun, onun yaratıcılığına ve olağanüstü kişiliğine bir saygı duruşu niteliğinde.
