Georgi Gospodinov ile birlikte izleyicilere “Biziz!” mottosunu aşıladılar.
Şimdi Yernej Lorenci 53 yaşında. Tiyatro yönetmeni olarak büyük yeteneği, temel uluslararası festivallerde kazandığı sayısız ödülle kanıtlandığı için Balkan Yarımadası haritasında Slovenya’nın yerini aradım. Hırvatistan, Avusturya, İtalya ve Macaristan arasında sıkışmış küçük bir nokta. Slovenlerin bundan oldukça rahatsız olduğunu tahmin ediyorum.
Lorenci, Avrupa festivallerinde “büyük ödül” olarak adlandırılan ödüller kazandı. Bu küçük ülkenin kuzey ucunda yer alan Maribor’da doğdu ve şimdi başkent Ljubljana’da Tiyatro, Radyo, Sinema ve Televizyon Akademisi’nde profesör. Küçük bir ülke, her bir sanat için ayrı yüksekokul açmaya gücü yetmez ve hepsini bir araya toplamış. Lorenci röportajlarında Georgi Gospodinov ile birkaç kez görüştüğünü paylaşıyor.
Sonuç, 6 Ekim’de Ulusal Tiyatro’nun seyircisini şaşkına çeviren “Üzüntünün Fiziği” gösterisi oldu. Yönetmen Gospodinov’un temel tezini tam olarak hissetti – “Biziz!”. Deneyimlerin birliğine, duyguların topluluğuna duyulan bu özlem bana tuhaf geliyor. Ben sert bir bireyciyim, grup aidiyetinin, kitlesel ideallerin ve kararların tezahürlerine karşı kuşkularla doluyum. Bu yüzden aktörler ekibi seyircileri ayağa kalkmaya ve sahneye çıkarak onlara katılmaya çağırdığında sandalyeme çivilendim.
Her aktör, onu çocukluğa ve aidiyet duygusuna geri götüren biyografisinin bir parçasını itiraf etti. Gerçekten çok güçlü bir bölüm, gerçekten uydurulmamış ve öngörülemez. Seyirciler, aktörlerin aralarına ve salondaki diğerleriyle yan yana oturduğu sandalyelere oturdu. Böylece aidiyet elle tutulur şekilde hissedildi, ortak bir istek ve çaba olarak, duyusal bir deneyim olarak.
Tiyatro eleştirmeni olarak kariyerimde ilk kez, ne bir öykü ne de bir çatışma ne de bir anlatı gerektiren tam bir uyum içinde gerçekleşen bir gösteri gördüm. Daha sonra Georgi Gospodinov onlara katıldı, herkesle sarılıp tokalaştı. Sanki şimdiye kadar utanç, bilgisizlik, ihmal nedeniyle gizlenen duygular fışkırdı.
Bir yazar ve bir yönetmen aktörleri duygulandırdı, onlar da yürekleriyle tıklım tıklım dolu salondaki herkesi bulaştırdı.
