Yol güvenliği uzmanı ve geçen yıl TIR kazasında kızı Siyena'yı kaybeden baba Nikolay Popov, Trakya Otoyolu'nda yaşanan son facianın ardından yürek yakan bir paylaşım yaptı. Karnobat yakınlarında bir TIR'ın otomobile çarpması sonucu iki çocuk ile bir babanın hayatını kaybettiği kazanın ardından Popov, Bulgar yetkililerini ve sistemi ağır bir dille eleştirdi. Kente, kayıpların yıllar boyu süren ihmalin ve kârı insan hayatının önünde tutan zihniyetin kaçınılmaz sonucu olduğunu vurguladı. Haberi Plovdiv 24 aktardı.
"Yerime geçemiyorum. Dün yaşananları kabul edemiyorum. İki çocuk daha gitti. Tıpkı Siyena gibi."
Bu acıyla nasıl yaşanılır, kimsenin anlamaması daha iyi. Sabah gözlerini açıp çocuğunun bir daha gözlerini açmayacağını, seni bir daha kucaklamayacağını, sesini bir daha duymayacağını fark etmek... Bu hayat değil. Son nefesinize kadar taşıdığınız bir mahkûmiyettir.
Sağlıklı, güzel Bulgar çocukları insan sorumsuzluğu, açgözlülük ve vurdumduymazlık yüzünden can veriyor. Yıllarca kârı insan hayatının üstünde tutan insanlar yüzünden. Trajedilerin tekrarlanmasına göz yuman bir sistem yüzünden.
Ve yine bahaneler başladı.
Patlayan lastik. Çürük korkuluk. Kötü şans.
Sanki bunların hepsi insan kararlarının ve insan sorumluluğunun değil, bir doğal afetin ürünüymüş gibi.
Durmayı kaç çocuğun daha ölmesi gerekiyor? Kaç aile daha mahvedilecek? Kaç küçük tabut daha göreceğiz?
Ben bir tanesini gördüm. İçinde tek çocuğum vardı.
Bu yoldan geçmeden kimse anlayamaz ne demek olduğunu. Kimseye nasip etmem.
Siyena'yı kaybettiğim günden bu yana hiç susmadım. Konuştum. Gösterdim. Israr ettim. Kurumlarla görüştüm. Kameraların önüne geçtim. Mücadele ettim.
Kendim için değil. Sizin çocuklarınız için. Başka kimsenin benim yaşadıklarımı yaşamaması için.
Karşılığında ne aldım?
Hakaretler yağmuru. "Abartıyorsun" dediler. "Trajedini kullanıyorsun" dediler. "Dikkat çekiyorsun" dediler. "Çöpsün" dediler...
Hayır. Ben sadece Siyena'nın ardından bir tane daha Siyena olmasın istemedim.
Buna rağmen dün Bulgaristan iki çocuk daha kaybetti.
En korkunç his bu; uyardığını, yalvardığını, ısrar ettiğini bilmek, sonra yeniden yasa bürünmüş başka ebeveynleri görmek.
Acıma istemiyorum. İnsanların şunu anlamasını istiyorum: Her kayıtsızlığın bir bedeli vardır. Bazen o bedel kendi çocuğunuzun hayatıdır.
Trajedi kapınızı çalmadan sorunun gerçek olduğuna inanmayı beklemeyin. Sorun devasa boyutlarda!
Bugün başka ebeveynler ağlıyor. Yarın siz olabilirsiniz. O zaman artık çok geç olacak.
Bir çocuk için ikinci şans yok. Telafi yok. Geri dönüş yok. Sadece boş bir çocuk odası kalıyor. Ve sonsuza dek süren bir acı.
Siyena'nın fotoğrafını yeniden paylaşıyorum. Tüm sorumlular yaptıklarını görsün. Umarım iktidardakiler sonunda bizi duyar!
