Modern fenomenler, pazar günleri insanın 'topraklanması', smoothie içmesi, dalga sesini duyması ve ruh dengesi için meditasyon yapması gerektiğini söylüyor. Ben de protokole uygun hareket etmeye karar verdim. Şortumu giydim, kuma uzandım ve 5 dakika gözlerimi kapattım. İç huzur bulacağıma beynim hemen hesap yapmaya başladı: Smoothie'nin fiyatı, indirimdeki 3 kilo domuz boynuna bedel; şemsiye altındaki gölgenin fiyatı ise kriz döneminde kripto paradan daha hızlı artıyor.
Plajdaki gence 'talep esnekliği'ni ve fiyatlandırmanın tüketici fiyat endeksine uygun olup olmadığını sordum. Bana baktı, kolyesini düzeltti ve akademik bir hassasiyetle cevap verdi: 'Kardeşim, ya plastiğe para verirsin ya da tuvaletlerin arkasındaki asfaltta yanmaya gidersin.' İşte size birinci sınıf piyasa ekonomisi! Adam Smith diplomasını yırtıp garson olsun.
Ama asıl şok balık tezgahında geldi. Orada hamsi, Tokyo'da siyah havyarlı suşi ile Monako'da köpekbalığı filetosu arasında bir fiyata satılıyor. Bana göre hamsi şu anda ağır bir kimlik krizi yaşıyor. Artık kendini kızarmış balık değil, değerli bir yatırım aracı olarak görüyor. 100 gram sipariş ediyorsun, garson sana saygıyla bakıyor, sanki Lozenets'te üç tane 'yeşil alan' dairesi satın almışsın gibi. Kısacası plajlarımızdaki fiyatlandırma o kadar soyut ki Salvador Dali kendini saf bir realist gibi hissedebilir.
Neyse ki her şey yolunda. Çalışma haftası geliyor, yine kapılar kapanacak ve bakanlıklar, kurumlar ve her türlü büroda epik toplantılar başlayacak. O idari şaheserler ki on takım elbiseli ciddi suratlı insan cuma günü toplanıp çarşamba günkü raporu tartışıyor, sonra da gelecek pazartesi toplantısı için bir strateji yazılıyor.
Her neyse. Denge bütçeye, hamsinin serbest piyasa ekonomisine ve yarın bürokrasi yerine biraz gerçek iş yapmayı seçecek herkese şerefe. Seçim bizim.
(Facebook'tan alıntıdır)
