Taze süt için kullanılan üçgen piramit ambalajları hatırlıyor musunuz? Bunlar sosyalizm döneminin günlük hayatının en çarpıcı sembollerinden biriydi.
Mumlu kartondan yapılan bu ambalajlar, İsveç firması Tetra Pak'ın lisansıyla üretildi. Ancak kapatma makinelerindeki sık sık yaşanan arızalar nedeniyle bu paketler, o dönem moda olan file pazarcı torbalarında düzenli olarak akardı.
Gerçek şu ki, demokrasiyle birlikte bunlarla beraber onlarca özel ürün, markalı eşya ve nesne de tarihe karıştı: cam süt şişeleri, Krava çikolataları, Ideal sakızları, Altay gazlı içeceği.
Bunların yanı sıra, Mraz buzdolaplarının alt raflarını dolduran gizemli üçgen şişeler de yok oldu.
Bu şişeler içecekler için kullanılmıyordu, aksine ev güvenliğiyle ilgili çok özel bir amaca hizmet ediyordu.
Genellikle %80 asetik asit içeren yüksek konsantrasyonlu sirkeyi saklıyorlardı. Bu sirke, kışlık yiyecek hazırlığında kullanılıyordu.
Şişenin üçgen formu, evrensel bir tehlike ve zehir işareti olarak benimsenmişti çünkü yüksek konsantrasyondaki asidin içilmesi yemek borusunda ciddi yanıklara yol açarak ölümcül olabiliyordu.
Bu ayırt edici üçgen şekil, görme engellilerin de kendilerini koruyabilmesi için kabartmalı çizgilerle donatılmıştı.
İki cam fabrikası olan Sofya'daki “Stind” ve Filibe'deki “Drujba” bu şişelerin başlıca üreticileriydi, asit ise çoğunlukla Alfatar'daki “Gavril Genov” kimya kombinasından geliyordu.
Avrupa standartlarının ülkede uygulanmaya başlamasıyla birlikte yüksek konsantrasyonların serbest satışı yasaklanınca bu şişelerin üretimi durduruldu.
Günümüzde mağazalarda bu tür sirke nadiren bulunuyor; varsa da çok daha düşük ve güvenli bir konsantrasyonda, %25-30'a kadar. Tehlikeli ev kimyasallarının güvenliği ise aynı anda basma ve çevirme gerektiren push-and-turn korumalı kapaklarla sağlanıyor.
Daha 1990'larda camın yerini büyük ölçüde plastik almış olsa da, özgün cam üçgen şişeler hâlâ mevcut. Antika dükkanlarında, koleksiyoner sitelerinde veya yıllardır unutuldukları büyükannelerin kilerlerinde bulunabiliyorlar.
