Bugün Bulgar öğrencilerinin en büyük zararlısı nedir? Cep telefonu.
Hiç öğretmenin sınıfa girip derse telefonların bırakılmasını isteyerek başladığını gördünüz mü? Hiç anne-babanın "Lütfen telefonlarını ellerinden alın, biz artık baş edemiyoruz" dediğini duydunuz mu? Bunu yüzlerce kez duydum.
Artık 5., 6. ve 7. sınıf öğrencileri arasında ağır ekran bağımlılığına çok sık rastlıyoruz. Öyle ki, ulusal dış değerlendirme sınavlarına (NDO) giren öğrencilere bile bu tür sorunlar nedeniyle ek süre verildiği durumlar oluyor.
140 yedinci sınıf öğrencisi arasında bir araştırma yaptık. Veriler endişe verici: Büyük bir kısmı günde 6-7 saatini ekran karşısında geçiriyor. Tam da yaz tatilinde, telefon neredeyse her çocuğun elindeyken, reşit olmayanlar için sosyal medya kısıtlamaları tartışması yeniden alevleniyor.
Gerçek şu ki, bir toplum olarak geç kaldık. Okullarda telefonlara gerçek anlamda kısıtlama getirmekte geç kaldık. Sosyal medya için net kurallar koymakta geç kaldık. Bunun teknolojik bir mesele değil, bir neslin geleceği meselesi olduğunu anlamakta geç kaldık.
Devlet bir şeyler yapmaya çalışıyor ama çoğu zaman önlemler yarım kalıyor. Telefonları yasaklıyoruz ama etkili denetim mekanizmaları olmadan. Sosyal medya kısıtlamalarından bahsediyoruz ama bu tür her öneride toplum bölünüyor ve geri adım atıyor. Bu arada en önemli şeyi unutuyoruz. Bugünün çocukları yarın tedavi edecek, inşa edecek, öğretecek, yönetecek. O zaman soru çok katı olup olmadığımız olmayacak. Soru, çok mu geç kaldığımız olacak. Çünkü 8 saniyelik dikkat süresine ve sınırsız dijital gürültüye sahip bir nesil yetiştiren bir toplum, derin bilgi, sorumluluk ve dayanıklılık bekleyemez.
Bu, teknolojiye karşı bir savaş değil. Bu, çocuklarımızın dikkati, gelişimi ve geleceği için bir savaş.
(Facebook'tan alıntıdır)
