Plajlara olan yoğun ilgi ve Ege Denizi'nden ev alma telaşı, aşırı kalabalıklara, betonlaşmaya, yemek kalitesinin düşmesine ve Wi-Fi sorunlarına yol açtı.
Sahil şeridinde 10 sıra ev ve çok katlı oteller yükseliyor. Plajın olduğu yerlerde ise bu ev sıraları daha da artıyor. Plajlar giderek daha da kalabalıklaşıyor.
Üstelik Yunanistan, yüksek kazançlı bir turizm için beş yıldızlı, kaliteli, temiz dört yıldızlı otellerin ve bunlara bağlı daha fazla villanın bulunduğu bir üst düzey destinasyon olma şansını da kaçırıyor.
Yunanistan'da arsanın sadece yüzde 20'sine ev yapabileceğiniz bir efsane. Bu sadece kağıt üzerinde böyle. İki buçuk ila üç buçuk katlı, genellikle ikişer odalı bitişik küçük evlerden oluşan komplekslerin inşaatına izin veriliyor ve
gerçekte arsanın yüzde 50'sinden fazlası imara açılıyor.
Kanalizasyon altyapısı yok; atık ve lağım suları çukurlara yönlendiriliyor ve sözde vidanjörlerle pompalanıyor. Yağmur yağdığında bu çukurlar taşıyor ve tahmin edin sular nereye gidiyor.
Beş yıldızlı otellere öncelik verilmesi gerekirken, şüpheli iki ve üç yıldızlı otellerle doldu. Otellerde çalışanlar giderek daha az Yunanlı. Hizmet veren personelin geldiği ülkelerdeki insanlar ise çoğu zaman aranan hijyen standartlarına sahip değil.
Yunanistan'ın sözde altın viza programı, Kuzey Yunanistan'da 400.000 Euro'luk gayrimenkul yatırımı yaparak Schengen bölgesinde seyahat hakkı elde edilmesini sağlıyor. Bu program, yeterli su, kanalizasyon, arıtma tesisi, telekomünikasyon altyapısı ve otopark alanları sağlanmadan çok sayıda ev inşaatını körükledi. Örneğin, birinci ve ikinci yarımada arasında, yani Kalives ve Gerakini köyleri arasında, bir Türk yatırımcı Türk vatandaşlarına satılan yaklaşık 500 ucuz, iç içe geçmiş prefabrik ev inşa ediyor ve
fiyatlar altın viza alınacak şekilde ayarlanıyor.
Bu tür yerler giderek çoğalıyor.
Yunanistan'ın 'altın vizalar' programı Schengen bölgesine yönelik kaba bir saldırı niteliğinde, ancak ülkenin AB'de güçlü bir lobisi var ve bu nedenle komisyon en pervasız şekilde hiçbir şey yapmıyor.
Tüm Kuzey Yunanistan'da inşaatlar devam ediyor ve bunun sonucunda plajlarda vakit geçirmek giderek daha keyifsiz hale geliyor. Bu gidişatla ülke kaybedecek, çünkü daha az harcama yapan daha fazla turistle dolacak.
Tüm bunlar hem hizmet hem de yemek kalitesini düşürüyor. Kimse Yunan denizindeki balıkların turist sayısıyla orantılı olarak arttığını düşünmesin. Elbette hayır; dolayısıyla balık çiftliklerinde şüpheli yemlerle beslenen küçük balıklar toplu halde yenilecek, ana deniz ürünleri yemekleri de donmuş deniz ürünlerinden yapılacak.
Yaz aylarında Yunanistan'ın birçok yerinde telefon bağlantısına sahip olmak tam bir lüks. Yunan sağlayıcılarla yapılan Wi-Fi sözleşmeleri zaten yerine getirilmiyor ve
internet sadece zayıf değil, aynı zamanda sürekli kesiliyor.
Bu da tatil için 'gıpta edilecek' bir kalite sunuyor. Çok daha pahalı olan 'Starlink'e güvenmek gerekiyor, o da yetersiz kalıyor.
Kuzey Yunan kıyı şeridinin toplu betonlaşması, yerel yönetimlerin özellikle aktif yardımıyla gerçekleşiyor. İnşaat ruhsatlarının daha hızlı çıkarılması için ne tür rüşvetler istendiği artık herkesçe konuşuluyor. Sahil şeridinin aşırı yapılaşmasına izin veren detaylı imar planları kabul ediliyor. Merkezi hükümet, kalıcı ve ağır sonuçları olan hızlı kısa vadeli kazançlar uğruna kısıtlamaları giderek gevşetiyor ve belediyeler üzerinde gerekli denetimi sağlamıyor.
10-20 sıra ev ve otelden gelen tatilciler plaja akın ettiğinde, plaj kalış için rahatsız edici bir getoya dönüşüyor. Ve
deniz hafiften kokmaya başlıyor
günün ikinci yarısında, güneş koruyucu kremlerden kaynaklı yağlı bir tabakayla kaplanıyor. Size tanıdık geliyor mu?
Böyle devam ederse, düşük bütçeli turistler de betonlaşmanın ve aşırı kalabalığın çilesini çekmek istemeyecek. Ve çok doğal olarak Arnavutluk, Türkiye ve diğer ülkelerin geniş plajlarına yönelecekler.
Sadece beş yıldızlı otellerin önündeki imtiyazlı plajlar korunuyor, ancak oraya da artık otelde konaklamayan daha fazla kişi akın ediyor.
Beş yıldızlı otellerin bazıları da aşırı yapılaşmaya maruz kalıyor. Sani Dune gibi prestijli beş yıldızlı otellerde bile, çocuklu aileler için plajda şemsiye ve şezlong bulmak, sabah erken kalkıp eşyalarınızı şezlonglara bırakmadan neredeyse imkansız.
Bulgarlar arasında bir nevi psikoz yaratıldı; giderek daha fazla
Yunanistan'da bir eve sahip olmak bir prestij meselesi haline geldi.
Denize uzak olsa bile. Örneğin Sofya'dan 6-7 saat kesintisiz yolculukla varılan Volos bölgesinde olsa bile. Dolayısıyla arsa veya eski evler için hatırı sayılır paralar ödeniyor, yenilemeler veya prefabrik elemanlarla denize 4 bloktan fazla mesafede ve plaja 20 dakikadan fazla yürüme mesafesinde ucuz inşaatlar yapılıyor.
Plaj çevresinde zaten otopark yeri yok. Sırtınıza eşya yüklenip sıcakta 20 dakika yürüyüp aşırı kalabalık bir plaja tıkılmak ne kadar keyifli olabilir, bu on binlerce Bulgar için açıklanamaz bir sır olarak kalıyor. Aynı şekilde
7 saatlik yolculuğun şüpheli keyfi
daha uzak ama o kadar kalabalık olmayan bir destinasyon için gidişte ve dönüşte aynı süreyi harcamak da cabası.
Ülkemizde yollar için ayrılan paraların sistematik olarak çalınması ve AB fonlarının beceriksizce kullanılması nedeniyle, hafta sonları ve tatillerde Yunanistan yolu bir kabusa dönüşüyor ve saatlerce uzayabiliyor.
Beni yanlış anlamayın. Kuzey Yunanistan'da binlerce evle çevrili olmayan, plajda imtiyazı olan birkaç mükemmel beş yıldızlı otel var. Ayrıca daha zor ulaşılan plajları olan birinci sırada güzel evler de mevcut. Kuzey Yunanistan denizi, Bulgaristan denizinin büyük bir kısmı gibi henüz ölümcül derecede betonlaşmış değil. Ancak hızla bu yöne gidiyor ve giderek denizimizin büyük bir kısmına benziyor. Ki tam olarak söylemek gerekirse, bizim denizde de hala korunmuş birkaç güzel küçük saklı plaj var. Denizimizin en kuzey kısmı da henüz betonlaşmış değil.
