On gün süren acı ve kederin ardından hayat, umudun asla tamamen kaybolmadığını hatırlatmanın bir yolunu buldu.
20 Temmuz'da küçük bir prenses ilk kez ağladı ve hükmün sürdüğü yere parlak bir ışık getirdi.
Bulgar Olimpiyat Komitesi Başkanı Vesela Leçeva ikinci kez büyükanne oldu.
Oğlu Martin Velev'in sevgili eşi, 3 yaşındaki Vayana'dan sonra ikinci kız çocuğunu dünyaya getirdi.
Baba uçup gitti ve prenseslerinin koruyucu meleği oldu, ancak binlerce tanıdığının konuştuğu efsanevi iyiliği onlarla birlikte yaşayacak. Martin'in kendisiyle birlikte.
***
Martin ve sevgilisi, doğum yaklaştığı için 12 Temmuz'da Yunanistan tatilinden birlikte dönmek zorundaydı. Ancak kader başka türlü karar verdi. Velev, 10 Temmuz'da Halkidiki'deki Sithonya'da, Zografu Plajı önünde bir jet ski kazasında hayatını kaybetti. 14 Temmuz'da binlerce kişi, tanıdığı ve tanımadığı herkese yardım eden bu 'başka zamanların adamı'nı son yolculuğuna uğurlamak için başkentteki Ayasofya Kilisesi önünde toplandı.
'Elveda Bub. Seni seviyorum. Sonsuza dek' yazılıydı kilisenin girişindeki çelenkte. Bu sözler boğazı düğümleyip gözyaşlarına boğuyordu... Çünkü Martin, sevdiği kadından ikinci çocuğunu bekliyordu...
'Martin Velev - İnsanlığın Ölçüsü' yazılıydı '24 saat' gazetesinin çelenginde. Bu, Martin'i tanıyan herkesin kalbindeki son vedaydı.
Kilisede yaslı aileye taziyelerini ileten ilk isimlerden biri Bulgaristan Cumhurbaşkanı İliyana Yotova oldu.
Yas tutanlar, Martin Velev'e 3 saat boyunca veda etti.
Herkes aileye ve acısı hiç kimseninkiyle kıyaslanamayacak olan kadına, anne Vesela Leçeva'ya taziyelerini sunmaya başlamadan önce, Martin'in en yakın arkadaşları herkesi ağlattı.
En sadık dostlarından biri olan, Ulusal Opera solisti, José Carreras'ın öğrencisi ve plaj tenisi şampiyonu Rosen Nençev herkesin önüne çıktı ve Martin'e en yakın arkadaşları Toto, Kolyo, Kirço ve Rosen adına ithaf ettiği bir şiir okudu:
Hepimiz birimiz, birimiz hepimiz için,
sarsılmaz bir silahşör,
birimizden biri, sizden biri,
hepimizi birleştiren dost.
Sana da yardım eder, bana da yardım eder,
herkese yardım eder, çünkü o bir centilmendir.
İşte bizim MARTİN'imiz buydu,
en sevgili dost.
Ve sormadan ona güvenebilirdin,
diplomatik ve kibar,
Sisifos'un vücuduyla
dünyayı taşır, destekler,
tevazu ile el ele yürürdü.
Ona dost olsaydın,
sorunlarını unuturdun,
her şeye yardım ederdi -
buna da, şuna da ve asla
seni zor durumda bırakmazdı,
örnek bir adam ve başka zamanların adamı,
onurlu ve iyi kalpli bir adam!
Beş kişiydik, silahşörler ve D'Artagnan gibi,
palet oyunu oynardık oradan oraya,
şakalarda ve oyunlarda temelini attın sen,
gelecek nesiller için ve yine
en öndeydin...
Ve şimdi yine ilksin...
sonsuzlukta
senin sonsuz iyiliğini unutmayacağız...
Hepimiz birimiz, birimiz hepimiz için,
savaş çığlığı atalım büyük yoldaşımız
ve sevgili kardeşimiz için,
bizim MARTİN'imiz için...
Tanıdık ve tanımadık insanlar, Martin'le olan dostlukta birleşerek birbirlerine sarıldı. Ve birlikte ağladılar.
Herkes son vedasını etti. Kiliseden çıktılar ama çoğu gitmedi. Ve Martin Velev gerçekten son yolculuğuna çıktığında, alkışlar yükseldi. İyi bir arkadaş, iyi bir kalp ve insanlığın ölçüsü için alkışlar. O anda, kilisenin eşiğinde duran, onu alkışlayacak gücü bulan da oydu - en yaslı, ağlayan anne Vesela Leçeva.
Martin Velev'in önünde eğilmeye gelen kalabalık arasında ayrıca Daniel Panov, Galab Donev, Emiliya Maslarova, Rumen Petkov, Enço Keryazov, Nasko Sirakov, Iliana Raeva, Slavi Binev, Atanas Furnaciev, Laçezar Tanev, Hristo Kruşarski, Mihail Kasabov, Krasimir Petkov, Tseko Minev, Tervel Zamfirov... Ve daha niceleri - politikacılar, kamu figürleri, spor çevrelerinden insanlar. Ama en çok da arkadaşlar. Ve Martin'in yardım ettiği insanlar.
Cenevre'de ekonomi okuyan 36 yaşındaki adam, sosyete popülerliğinden uzak duruyordu. Sessizce yaşadı ve yardım etti.
