1994 yazında, Dünya Kupası'nda Almanya'yı yenmeden bir gün önce babam öldü. Umarım yukarıdan Stoichkov ve Lechkov'un gollerini görmüştür.
Arkadaşları ona Mitka derdi.
Her Dimitrov Günü'nde evin salonu tıklım tıklım olurdu; kahkaha, akordeon eşliğinde Makedon şarkılar, kabuklarıyla kavrulmuş fıstık, şarap ve rakı vardı.
Yemek ve içecekler ev yapımıydı, müzikler canlı çalınıyordu.
Geçenlerde annem tavanda, bir köşeye sıkışmış bir Pepsi şişesi bulmuş. Kapak da Pepsi'den, şişe renksiz, saydam bir sıvıyla doluydu.
Etikette Pepsi'nin üretim tarihi delinmiş olarak yazıyordu: 29 III 1993.
Babamın, enerji mühendisi Dimitar Traikov'un ürettiği son rakı buydu.
O günden beri birkaç kez onunla masaya oturmaya niyetlendim ama şişeye her baktığımda düşüncem geçmişe gidiyor ve işi başka zamana bırakıyorum.
Şimdi bakanın bugün bütün gün hangi memeleri izlediğini bilmiyorum, denetim organı olup olmadığı da belli değil ama Allah'aşkına, balkonuma göz atıp elinde ZADS'in 100. maddesiyle rakımı saymaya kalkarsa, kusura bakmasın, güvercinliği gider.
