Mutlu başlayıp trajik biten bir hikaye. Ve başrolde Levski. Tanıdık bir film senaryosu, değil mi?
Maviler'de her zaman bir şeyler ters gidebilir, her şey yolunda görünse bile. Çarşamba akşamı işler yine tanıdık bir hal almaya başlamıştı. Levski, gerçekten büyük bir şeye çok yaklaşmıştı.
Tipik Levski usulüyle Bulgaristan şampiyonu, her şeyi o tanıdık noktaya getirmek üzereydi: öne eğik başlar, hayale bu kadar yakınken yeni alay konusu olmak. Ama... Levski artık farklı. Değişmiş DNA'sı, çipi var. Ve en önemlisi, her an işleri tersine çevirebilecek bir takıma sahip.
İşte bu yüzden, Levski için yeni bir film var artık. Bu seferki mutlu sonla bitiyor.
Julio Velazquez'in Levski'si, mavi tarihte yeni bir masal yazıyor. Bulgaristan'ın 27 kez şampiyonu olan takım, Şampiyonlar Ligi 2. eleme turunda Universitatea Craiova'yı eleyerek en azından Noel'e kadar Avrupa'da maç yapmayı garantiledi. Ayrıca başkent ekibi, sadece UEFA'dan 4,5 milyon euro kazandı. Ancak bu para daha da artacak.
Levski, bir hafta önce kendi sahasında Rumen şampiyonunu en az 2 farkla yenmek yerine, her şeyi Craiova'daki stadyumda çözmeye bıraktı. 1-0'lık zorlu bir avantajla geldiler ve Tuna'nın ötesinden 2-2'yle ayrıldılar (toplamda 3-2). Bu, UEFA'nın en büyük turnuvasının 3. ön eleme turuna yükselmek anlamına geliyor. Bu da, Avrupa'da sonraki 2 rakibe elenmeleri halinde bile en azından Konferans Ligi grup aşamasına katılımı garanti ediyor.
Ancak 16 yıl aradan sonra Avrupa futbolunun zirve organizasyonlarının gerçek aşamalarına çıkmadan önce, Levski yine kendine özgü bir şekilde neredeyse yıkılıyordu.
Maçın ilk 20 dakikasında sahada tek bir takım vardı. Levski, Rumen şampiyonunu kendi taraftarı önünde aciz duruma düşürdü ve hızlıca 2-0 öne geçti. Julio Velazquez'in oyuncuları, en iyi oyuncu tarafından joystick'le yönetilen FIFA oyunundaki gibi uçuyordu. Rahat bir avantaja (toplamda 3-0) rağmen, Bulgar şampiyonunun lideri Julio Velazquez, oyuncularına talimat verebileceği yedek kulübesinin iki ucunu neredeyse koşarak kat etmeye devam ediyor, kollarını sallıyor ve bağırıyordu.
Buna karşılık, rakibi teknik direktör Filipe Coelho neredeyse hiç kıpırdamıyordu. Sadece taç çizgisinin kenarında çömelmiş, dalgın görünüyordu - takımının Maviler'e hiçbir şekilde karşı koyamayacağının açık bir işareti.
Bazıları 2-0'ın futboldaki en sinsi skor olduğunu söyler. Bazıları ise söylemez. Craiova'da ters gidecek bir şey yoktu. Ama... Levski oynuyorsa, her şeyi bekleyin. Her şey her zaman daha zor yoldan olur. Gerilim, zorluk, muazzam baskı ve titreme eşliğinde.
Maviler 2-0 öndeyken ve Universitatea'nın nasıl gol atacağı görünmezken, ilk yarının uzatma dakikalarında savunmada küçük bir anlaşmazlık oldu ve ev sahibi takım durumu 1-2'ye getirdi. İkinci yarının başında skor 2-2 oldu. Ve stres başladı.
Muhtemelen tüm Levski taraftarlarının aklından "İşte şimdi bir deja vu yaşayacağız" düşüncesi geçti (tabii ki kötü bir sonla).
Skor tabelada eşitti. Maçın bitmesine çok zaman vardı. 27 bin kişinin desteklediği ev sahibi takım geri dönüşe hazırdı. Ancak kısa süreli krizin ardından (beraberlikten 5 dakika sonra) Levski, olması gerektiği gibi oynamaya başladı. Bunu en çok Julio Velazquez'in iki oyuncu değişikliğine borçluydu. Kısa boylu Mazir Soula, oyuna girerek oyunu dengeledi. Cezayirli orta saha oyuncusu, bir an bile durmadan rakip savunmacılara ve orta sahalara baskı yaparken, ayağındaki her pası Universitatea kalesi için potansiyel bir tehdit haline getirdi. Geçen sezon Velazquez'in kadrosundaki en iyi orta saha oyuncusu olan Gasper Trdin de en kritik anlar için yedek kulübesinden geldi - son 15 dakika. Ve Bulgar şampiyonu takıma daha fazla sakinlik aşıladı.
Levski sadece dayanmakla kalmadı, aynı zamanda daha net pozisyonlar da buldu. Gerena'daki ilk maçta olduğu gibi, bunlar gol olmadı ama 2-2, Maviler'in Rumenleri şoka sokup Şampiyonlar Ligi ön elemelerinden elmesi için fazlasıyla yeterliydi.
Yıllardır Levski, Velazquez'in ilk onbirinde rahatlıkla oynayabilecek bu kadar kaliteli ve eşit düzeyde oyuncuya sahip bir yedek kulübesine sahip değildi. İşte Maviler'in şu anki en büyük kozu tam olarak bu.
Şimdi sırada Kazakistan'dan Kairat var. Bu eşleşmenin nihai ödülü Şampiyonlar Ligi play-off'u olan ilk bölümü, Salı günü Gerena'da oynanacak ve stadyum ağzına kadar dolacak. Rövanş maçı ise 7 gün sonra, Almatı'da değil, tarafsız sahada (Almatı'ya 920 km uzaklıktaki Türkistan'da) oynanacak çünkü Kairat'ın stadında ünlü rapçi Kanye West'in konseri var.
Kazakistan ekibi geçen yıl Şampiyonlar Ligi grup aşamasında oynadı ve 1 puan topladı. Ancak takım, taraftar desteğinden yoksun olmasının yanı sıra zayıflamış durumda. En iyi oyuncusu, 17 yaşındaki yetenek Dastan Satpayev, bir ay önce Chelsea'ye satıldı.
Teknik direktör Rafael Urazbakhtin'in Maviler'le oynanacak maçlar için planlarında sakat olan Jorginho da yer almayacak. Almatı ekibi çoğunlukla Kazak oyunculardan kurulu, birkaç yabancısı var ancak kaliteleri Maviler'in çok gerisinde. Universitatea ile oynanan maçlar, Julio Velazquez ve oyuncuları için daha zorlu geçmiş olmalı.
