Newsweek'in haberine göre, çoğu insan miyavlamanın kedilerin ortak dili olduğunu düşünüyor. Ancak bilim insanları beklenmedik bir sonuca vardı: Yetişkin kediler neredeyse hiçbir zaman bu sesi birbirleriyle iletişim kurmak için kullanmıyor.
Kediler; koku, vücut duruşu, yüz ifadeleri, kuyruk hareketleri, dokunma ve mırlama, tıslama, hırlama, uluma ya da tril gibi diğer sesler aracılığıyla anlaşıyor. Yaygın olarak bilinen miyavlama, yetişkin kediler arasındaki etkileşimlerde nadiren duyulurken, sahipleriyle iletişimde çok sık kullanılıyor.
Araştırmacılar, yine de kedilerin bazı durumlarda birbirlerine miyavlayabildiğini belirtiyor. Örneğin bölgesel çatışmalar, çiftleşme mevsimi veya diğer stresli anlarda bu ses duyulabiliyor.
Peki kediler neden insanlara miyavlayarak yaklaşıyor? Bilim insanları bu sesin hayvanın erken çocukluk döneminden geldiğini açıklıyor. Yavru kediler, annelerinden ayrı kaldıklarında, üşüdüklerinde, acıktıklarında veya rahatsız hissettiklerinde miyavlıyor. Bu, anne kedinin dikkatini çekip yardım istemenin bir yolu.
Sekiz yavru kedi üzerinde yapılan bir araştırma, miyavlamanın niteliğinin duruma göre değiştiğini ortaya koydu. Yalnızlık, ortam sıcaklığı ve hatta yaş gibi faktörler sesin yapısını etkiliyor. Yaşamın ilk altı haftasında bu ses hayatta kalmak için önemli bir araç. Ancak kediler büyüdükçe bu sinyale duyulan ihtiyaç neredeyse tamamen ortadan kalkıyor.
İnsanlar kedilere miyavlamayı nasıl öğretti? Araştırmacılara göre ev kedileri basit bir modeli zamanla öğrendi: İnsanlar miyavlamaya tepki veriyor. Sesin ardından sahibi yemek getirirse, kapıyı açarsa, hayvanı okşarsa veya ona ilgi gösterirse, kedi bu bağlantıyı hızla ezberliyor. "Trud" gazetesinin aktardığına göre bu, öğrenilmiş bir davranış haline geliyor.
