28 Temmuz'da isim gününü Eustatius, Eustatia ve bu isimlerin türevlerini taşıyanlar kutluyor. Bu gün, Hristiyan inancından vazgeçmeyen ve ağır işkencelere maruz kalan asker Aziz Eustatius'un anısına adanmış. Bulgar Ortodoks takvimi ayrıca bu tarihte kutsal havariler ve diyakozlar Prohor, Nikanor, Timon ve Parmen'i ve Zograf Manastırı'ndaki mucizevi Akathistos Meryem Ana ikonasını anıyor.
Aziz Eustatius, antik Ankira (günümüz Ankara) bölgesinde yaşayan bir askerdi. Hristiyan inancı nedeniyle yakalandı ve yerel yöneticinin huzuruna çıkarıldı. Yönetici ondan Mesih'ten vazgeçmesini istedi. Eustatius cesurca Hristiyan olduğunu söyledi ve putperest tanrılara kurban sunmayı reddetti. Kararlılığı karşısında işkenceciler onu acımasızca dövdü, topuklarını deldi ve bir iple bağlayarak şehirden Sangara Nehri'ne kadar sürükledi. Ardından tahta bir sandığa koyup suya attılar ve böylece hayatına son vereceklerini düşündüler.
Kilise geleneğine göre, bir melek sandığı kıyıya çıkardı; bu sırada şehit mezmur okuyor ve dua ediyordu. Mucize karşısında sarsılan yönetici intihar etti. Aziz Eustatius ise bir melekten Kutsal Komünyon aldı ve ruhunu Tanrı'ya teslim etti. Naşı Ankira'da toprağa verildi.
28 Temmuz'da Bulgar Ortodoks Kilisesi ayrıca kutsal Prohor, Nikanor, Timon ve Parmen'i resmen anıyor. Bunlar, Kudüs'te havariler tarafından yoksullara, dullara ve diğer ihtiyaç sahibi Hristiyanlara yardım ve yiyecek dağıtmak için seçilen yedi ilk diyakoz arasındaydı. Prohor, Aziz Yuhanna İlahiyatçı'nın yol arkadaşı oldu ve onun çalışmalarını ve sürgününü paylaştı. Nikanor şehit oldu, Timon İncil'i vaaz etti ve geleneğe göre çarmıha gerildi, Parmen ise ömrünün sonuna kadar diyakozluk görevini özenle yerine getirdi. Farklı zamanlarda ve farklı yerlerde ölmüş olsalar da Kilise onların ortak anısını aynı günde kutluyor.
Bayram aynı zamanda Zograf Manastırı'ndaki En Kutsal Meryem Ana'nın Akathistos ikonasıyla da bağlantılı. Kutsal emanet, Aynaroz'daki Bulgar Zograf Manastırı'nda muhafaza ediliyor ve geleneğe göre 13. yüzyılda keşişleri yaklaşan bir tehlikeye karşı uyarmış. Kardeşlerin bir kısmı manastırdan ayrılmış, ancak diğerleri Ortodoks inançlarını savunmak için kalmış ve şehit olmuş. Bu olayların anısına, 28 Temmuz'da Zograf Manastırı'nda Tanrı'nın Annesi onuruna nöbet ve ayin alayı düzenleniyor.
İlyas Günü ve Sıcaklar gibi büyük yaz bayramlarının aksine, Aziz Eustatius günü Bulgar halk takviminde yaygın bağımsız bir ritüel kompleksiyle ilişkili değil. Bayramın halk kısmı çoğunlukla isim günü ve aile içinde isim sahibini onurlandırmaya odaklanıyor. Eski Bulgar geleneğine göre, isim gününde özel bir davetiye gerekmez. Kutlayan kişinin evi akrabalara, arkadaşlara ve komşulara açık kalır; misafirler sağlık, dayanıklılık ve refah dilekleriyle gelir. Sofraya ev sahiplerinin imkanlarına göre ev yapımı ekmek, mevsim yemekleri, tatlılar ve şarap konur.
Kilise bayramının ruhuna uygun olarak, merhamet ve ihtiyaç sahibine yardım teşvik ediliyor. Bu mesaj yalnızca Aziz Eustatius'un şehitliğiyle değil, aynı zamanda yoksullara ve zayıflara bakmak için seçilen dört diyakozun hizmetiyle de bağlantılı.
28 Temmuz'da Eustatius, Eustatia ve bu isimlerin türevlerini taşıyanlar isim günü kutluyor. Eustatius ismi Yunanca 'Eustatios'tan geliyor ve sağlam, istikrarlı ve sarsılmaz bir şekilde duran kişi anlamını taşıyor. Anlamı sembolik olarak azizin işkencelere rağmen inancına sadık kalma gücüyle ilişkilendiriliyor. İsim sahipleri bir kiliseyi ziyaret edebilir, sağlık için mum yakabilir ve dua ederek göksel koruyucularını onurlandırabilir. Bayram, gerçek kararlılığın başkaları üzerinde güç kullanmak değil, iyiliğe, inanca ve insan onuruna sadakat olduğunu hatırlatıyor.
