İkinci emeklilik fonlarındaki birikimler, sadece bir hesapta duran paradan ibaret değil; emeklilik fonları tarafından yatırıma dönüştürülüyor. Finansal analist Tsvetoslav Tsachev, NOVA NEWS yayınında bu yeni yönetim kurallarıyla ilgili önemli açıklamalarda bulundu. Tsachev, "Birikmiş paralar yatırıma dönüştürülmelidir" dedi. Onun ifadelerine göre, fonlardaki profesyoneller yatırımları ve riskleri takip etmeye devam ediyor; sigortalıların kendi başlarına hisse senedi veya tahvil alması gerekmiyor. Emeklilik sistemi üç ayak üzerine kurulu: NOI (Devlet Sosyal Sigortalar Kurumu) üzerinden devlet sosyal sigortası, ikinci ayakta zorunlu tamamlayıcı sigorta ve üçüncü ayakta gönüllü emeklilik sigortası.
İşte bu ikinci ayakta, üç farklı yatırım profili arasında seçim yapma imkanı doğuyor: muhafazakar, dengeli ve dinamik. Dinamik fonda varlıkların yüzde 95'ine kadarı hisse senetlerine yatırılabilirken, dengeli fonda bu oran yüzde 55'e, muhafazakar fonda ise yüzde 25'e kadar çıkabiliyor. Emekliliğe kalan süre ne kadar uzunsa, kişinin piyasadaki geçici düşüşleri tolere etme ve toparlanmayı bekleme şansı da o kadar artıyor. Analist, "Eğer 30 yaşındaki bir kişi şu an muhafazakar profili seçerse, bu iyi bir karar olmaz" görüşünü savunuyor.
Peki bu paralar nereye gidiyor? Temelde iki tür finansal enstrümana: tahvillere ve hisse senetlerine. Tahvillerde fon, gelecekteki bir getiri karşılığında devlete veya bir şirkete fiilen kaynak aktarıyor; hisse senetlerinde ise belirli bir işletmeden pay satın alıyor. Tsachev'e göre, tarihsel verilere bakıldığında hisse senedi yatırımlarından yaklaşık yüzde 8, dengeli portföyden yaklaşık yüzde 6 ve muhafazakar yatırımlardan yaklaşık yüzde 3 getiri bekleniyor. Ancak bu oranların garanti olmadığını da belirtmek gerekiyor.
Fon değiştirme imkanı olması, borsalardaki her düşüşte panik yapılması gerektiği anlamına gelmiyor. Tsachev, "Piyasa sert bir şekilde düştüğünde dinamik fondan muhafazakar fona geçmek kötü bir fikirdir" uyarısında bulundu. Bunun nedeni, kişinin zararını tam da en uygun olmayan zamanda sabitleme riskiyle karşı karşıya kalması.
