Valentin Evstatiev, BTA muhabiri Pavlina Dudeva
Stara Zagora, Güney Orta Bulgaristan.
Şair Kristin Dimitrova, BTA’ya verdiği röportajda “Her şey dağılırken şiir gelişiyor” dedi. Dimitrova, ilk kez jüri üyeliği yaptığı Veselin Hanchev Ulusal Şiir Yarışması için genç yazarların okuduğu çalışmaları umut verici bulduğunu ifade etti. Aynı zamanda Bulgaristan’daki farklı şehirlerde çocukların aldığı eğitimin kalitesindeki farklılıklardan endişe duyduğunu kaydetti.
“Aptal çocuk yoktur, kötü öğretmen vardır. Bulgaristan’daki tüm şehirler çocuklara aynı düzeyde öğrenme imkânı sunmuyor” diyen Dimitrova, bazı katılımcıların yazmaya istekli olduğunu ancak şiirin neye benzemesi gerektiği konusunda yanlış kanıları bulunduğunu açıkladı. Bazı metinlerde genç yazarların şiirsel saydığı klişe imgeler ve ifadeler yer aldığını belirtti.
Şair, katılımcılar arasında yetenekli gençlerin de bulunduğunu vurguladı. “Güçlü şiirler gerçekten çok güçlüydü. Hepsinin tamamen farklı kimlikleri vardı. Çocuklar doğru aileler, öğretmenler ve bunun gibi şeylerle de şanslıymış” diye konuştu.
Dimitrova günlük yaşamda yapay zekânın artan rolüne değindi. İnsanların teknolojinin efendilerinden hizmetkârlarına dönüşme riskiyle karşı karşıya olduğunu söyledi. “Şu anda yapay zekâ bizi ele geçirmiş değil; bize çok iyi hizmet ediyor. Tüm kaygılarımızla ve yükümlülüklerimizle ilgileniyor ve hayatımızdaki en zor kararı bizim için veriyor – seçmeyi” dedi. Teknoloji insanların adına karar vermeye başladığında kendi önem anlayışını da dayatabileceğini uyardı.
Bağımsız düşünmenin ve hata yapma hakkının önemini vurguladı. “Biri bizden çok daha iyi olsa bile, bizim güzel hatalarımızı yapamaz. Hata yapmanın da bir cazibesi var. Mekanik bir mükemmellik peşinde koşmaya ve sürekli başka bir akla danışmaya ihtiyacımız yok” ifadelerini kullandı.
Stara Zagora’da Veselin Hanchev Yarışması’nın ev sahibi kentinde Dimitrova, en yeni şiir kitabı Kvartalna antropologiya’yı, Türkçe adıyla “Komşuluk Antropolojisi”ni tanıttı. 23 Ekim 2026’da yapılan sunumda kitap, sanal bağlılık ve modern insanın fiziksel yalnızlığı üzerine yazılmış şiirler içeriyor. “Bir araya gelindiği söylenen ve birlikte zaman geçirildiği varsayılan yerler giderek artıyor – eğleniliyor ve tam o anda her biri kendini, diğerlerini filme alıyor ve fotoğraflar gönderiyor” dedi.
Kitabın bir diğer önemli teması tarihsel olaylar karşısında duyulan çaresizlik duygusu. Dimitrova’ya göre insanlar olup biteni önemli ölçüde etkileyemese de en azından kendilerini korumaya çalışabilirler.
