İzlanda egzotik bir ülke. İnsan elinden uzak, sert doğası eşi benzeri görülmemiş manzaralar sunuyor. Dünyanın dört bir yanından turistler faal volkanları, kocaman buzulları ve kaynayan jeotermal kaynakları görmek için sıraya giriyor. Reykjavik ise dünyanın en kuzeyde bulunan egemen devlet başkenti unvanını gururla taşıyor ve Kuzey Kutup Dairesi'ne yakın konumda bulunuyor.
İşte tam oraya, coğrafi haritanın ucuna, Bulgaristan millî futbol takımı Sofya'dan yaklaşık beş saatlik uçuşun ardından gitti. Son aylarda, hatta yıllarla ölçülebilecek şekilde hafif istisnalar dışında kendini sürüklediği dibe körü körüne kazmayı durdurma misyonuyla.
Ünlü Kuzey Işıkları'nı, resmen dünyanın yedi doğal harikasından biri ilan edilen ışıkları görmek için mükemmel zamanlama, uzaysal koşullar ve büyük bir şans gerekiyor. Evet, bizimkilerin cumartesi günü insanca bir sonuç yazabilmesi için tam olarak böyle bir kozmik mucize gerekiyor. İzlandalılar bile şansları hesaplamış durumda.
Kötü hava, yağışlar ve fırtınalı rüzgar nedeniyle "Işıkları Avcısı" mobil uygulaması Aurora Borealis'in bu hafta sonu Reykjavik üzerinde görünme şansını yalnızca yüzde 10 olarak veriyor. Bizimkilerin puanla dönme olasılığı da aşağı yukarı bu kadar.
Nerelerdeler, neredeyiz?
Futbol adada en popüler spor bile değil. Nüfusu yalnızca 385 bin kişi olan ada, Bulgaristan'ın ikinci büyük şehri Filibe'de yaşayanlardan daha az insan barındırıyor. İzlanda'da ulusal bir kült olan hentbol. Mantıklı; maçlar açık havada değil kapalı salonlarda oynanıyor, rüzgar da o kadar sert değil. Yağmur da yok. Erkek hentbol takımı Pekin 2008 Olimpiyatları'ndan gümüş madalya getirdi; küçük ülkenin spor tarihindeki en büyük başarı bu. Buna rağmen yaklaşık 23 bin İzlandalı aktif olarak futbol oynuyor.
2016 yılını hatırlıyor musunuz?
O dönemde "futbol cücesi" diye anılan ülke Fransa'daki Avrupa Şampiyonası'nda çılgın bir fırtına kopardı ve son 16 turunda İngiltere'yi eledi. İki yıl sonra da Dünya Kupası'nda oynadı.
İzlanda, tamamen hak ederek dünya sıralamasında bizim önümüzde yer alıyor ve geleceğe bakıyor. Bizde genç millî takım Avrupa Şampiyonası elemeleri için yine televizyonların önünde kalırken, İzlanda'nın 21 yaş altı takımı dört gün içinde İsviçre'yi 5:1 yendi ve Fransa ile 1:1 berabere kaldı. Sanırım yetenek üstüne yetenek çıkarıyorlar ya da futbolun geliştirilmesinde doğru çalışılıyor.
20 milyonluk yıldızlar karşısında psikolojik çöküşümüz
Teknik direktör Arnar Gunnlaugson'un erkek takımında yeni süper yıldız Orri Oskarsson parlıyor. Forvet yalnızca 22 yaşında, ancak İspanyol Real Sociedad onun için etkileyici 20 milyon euro biçiyor ve Bask taraftarlarının Oskarsson için bir şarkısı bile var.
Hücumda ayrıca Andri Gudjohnsen de var; efsane Eidur Gudjohnsen'in oğlu, Real Madrid altyapısından geçti ve şu anda Blackburn oyuncusu.
İzlanda kadrosunda yerel ligden yalnızca bir futbolcu olması dikkat çekici. O da altın jenerasyonun son Mohikan'ı olan veteran Gylfi Sigurdsson. Geri kalanı tamamıyla yurt dışında.
Peki biz ne sunuyoruz karşılığında? Bulgaristan millî takımı Nations League grubunda son sırada ve umutsuzca 1 puanla demir atmış durumda. Oysa daha üst lige yükselme mücadelesi vermesi gerekiyordu. Bir şey istiyoruz ve düşünüyoruz, gerçeklik ise başka. Teknik direktör Aleksandır Dimitrov, iki utanç verici ve tarihi hezimete kendisinin meyvesini topladı; tarihinde ilk kez Lüksemburg'a (1:2) yenilgi ve evinde Estonya ile acı 0:0.
Kolay kısım bitti (kolay olmasa da) ve şimdi korkunç olan geliyor. Cumartesi günü Reykjavik'e konuk oluyoruz, üç gün sonra da Lüksemburg'a gidiyoruz. Teknik direktör değişikliğinin etkisi iki ucu keskin bir bıçak. Atanas Ribarski, A takımdaki yangını söndürmek için 19 yaş altı takımdan "yangından mal kaçırır gibi" A takıma çıkarıldı. Soyunma odasındaki tam psikolojik çöküş karşısında onun hangi ürüne dayanacağı ise tam bir muamma.
İzlanda'da bizimkiler tünelde ışık arayacak. Umarım sonunda Kuzey Işıkları yerine karşıdan gelen bir trenin farlarını görmemek.
