Pavel Poppandov 18 Eylül 1946'da Sofya'da doğdu. 80. yaş günü dolayısıyla Cumhurbaşkanı Iliana Yotova tarafından başkanlık kurumunun binasında karşılandı. Devlet başkanı şu değerlendirmeyi yaptı: "Pavel Poppandov'un yaratıcı yolu çağdaş Bulgar sinema, tiyatro ve televizyonunun bir kroniğidir. Yaratmış olduğu insan imgelerine ve Bulgaristan'a armağan ettiği kahkahaya minnettarız."
Gençliğinde 1962-1965 yılları arasında tornacı, 1967-1969 yılları arasında şoför olarak çalıştı, ardından oyunculuk yoluna girdi. 1971'de efsanevi profesör Boyan Danovski tarafından VITIZ "Krastyu Sarafov"a kabul edildi. Poppandov Danovski'yi büyük bir bilgin ve gelişiminde derin iz bırakan bir insan olarak tanımlıyor. 1975'te mezun oldu.
Mezuniyet sonrası 1976-1990 yılları arasında Oyun Filmleri Stüdyosu'nda çalıştı. 1992'den itibaren Haigashod Agasyan, Andrey Kaludov, Nedyalko Yordanov ve Stanislav Pishtalov ile birlikte kurduğu "Vazrazhdane" belediye tiyatrosunun kadrosunda yer aldı. 1979'dan itibaren Bulgar Film Çalışanları Birliği üyesi.
2006-2013 yılları arasında Devlet Satira Tiyatrosu "Aleko Konstantinov" sahnesinde oynadı. Poppandov 1970'li ve 1980'li yıllarda "İsimsiz Orkestra" 1981, "Prensin 13. Nişanlısı" 1987, "Rupça Köyünden Vasko da Gama" 1986, "Dün", "Çekmecedeki Köpek", "Bir Günlük Beyefendi" gibi yapımlarla Bulgar sinemasının yüzlerinden biri haline geldi. Cumhurbaşkanı tebrik mesajında bu dönüşümlerin önemini vurguladı: "Bize farklı karakter ve kaderlere sahip kahramanlar armağan ediyorsunuz, ancak dönüşümleriniz her zaman yeteneğin tanıyıp atasözü haline getirdiği o özel Bulgar insanı hissinden bir şey taşır."
Sanatçı 50'den fazla oyun filminde rol aldı. Bunlar arasında "Samodivsko horo" 1975, "Kulak Çekirge" 1976, "Matriarşat" 1977, "İkiz" 1980, "Denge" 1983, "Pantudi" 1993, "Papa Giovanni - Ioannes XXIII" 2002 gibi yapımlar bulunuyor. Georgi Mamalev ve Velko Kanev ile birlikte efsanevi NLO topluluğunu kurdu; bu topluluk daha sonra 1996-2004 yılları arasında yayınlanan "Klub NLO" televizyon programına dönüştü.
2026'da Iliana Yotova ve Kiril Valchev'in cumhurbaşkanı ve cumhurbaşkanı yardımcısı adaylığını çıkaran İnisiyatif Komitesi'nin üyesi oldu. 2021'de ise Rumen Radev ve Iliana Yotova'nın "Dondukov" 2 mücadelesi için adaylık komitesinde yer aldı.
Oyuncu sinemanın kendisi için her şey olduğunu söylüyor, ancak her şeyden önce ailesini sevdiğini belirtiyor. NOVA'ya verdiği röportajda torunları Linda ve Laura'yı "benim şarj cihazlarım" olarak tanımladı.
Poppandov kaderinin kendisine Bulgaristan'ın en parlak yaratıcılarından bazılarıyla tanışmayı nasip ettiği için kendisine iyi davrandığını düşünüyor. İyi bir sanatçı olmak için yeteneğin yeterli olmadığını, iyi bir insan olmanın da gerektiğini savunuyor. Gülümseyerek kendisini mutlu bir insan olarak tanımlayabildiğini söyledi. NOVA'ya yaptığı açıklamada "Hayatım böyle gelişti ki, bana çok şey veren ve olmasaydı hiçbir şey olmayacaktım, olağanüstü insanlarla karşılaştım" dedi.
2019'da yayımlanan otobiyografik kitap "Znachi sam zhivyal"ın yazarı. Günümüzde oyunculuğa devam ediyor ve yeni roller kabul ederek aktif ve ilham verici kalıyor.
Pavel Poppandov "Kulak Çekirge" filmiyle 1979 Sofia Ödülü'nün, Çekya Prag'daki Uluslararası Film Festivali'nde 1979 erkek rol ödülünün ve Varna'daki Bulgar Oyun Filmi Festivali'nde 1986 ödülünün sahibi. 1987'de "Zaslužil artist" unvanına layık görüldü. 30 Mayıs 2019'da Cumhurbaşkanı'nın Onur Nişanı ile ödüllendirildi.
