--- title: "Boksör Şavulev baba Donço oluyor genç ağır sarsıntıdan kurtulunca" url: "https://bulgarda.com/haber/boksor-savulev-baba-donco-oluyor-genc-agir-sarsintidan-kurtulunca" markdown_url: "https://bulgarda.com/haber/boksor-savulev-baba-donco-oluyor-genc-agir-sarsintidan-kurtulunca.md" site: "bulgarda.com" language: "tr" published: "2026-09-27 13:37:00" updated: "2026-09-27 11:04:50" category: "Yaşam" tags: ["Blagoevgrad","Çocuk Eğitimi","Şiir Kitabı","Baba Donço","Boks ve Din"] source: "24 Chasa" --- # Boksör Şavulev baba Donço oluyor genç ağır sarsıntıdan kurtulunca > **Haberin asıl (HTML) sayfası:** https://bulgarda.com/haber/boksor-savulev-baba-donco-oluyor-genc-agir-sarsintidan-kurtulunca > Bu, haberin yapay zekâ ajanları için hazırlanmış Markdown sürümüdür. Okurlar için asıl sayfa yukarıdaki bağlantıdır. **Özet:** Blagoevgrad’da baba Donço olarak tanınan Andon Şavulev, rahip ve boks antrenörü kimliğini şiirle birleştiriyor. Boks eldivenleriyle ringde yetiştirdiği risk altındaki çocuklar, öğle saatlerinde kilisede danışanlarla buluşan bir din adamının hayatının parçası. Aquarel adlı şiir kitabıyla hayatı sulu boyaya benzeten baba, yardımlarını saymak yerine inancın eylemle gösterilmesi gerektiğini vurguluyor. - **Yayın tarihi:** 2026-09-27 13:37 - **Kategori:** [Yaşam](https://bulgarda.com/kategori/yasam) - **Etiketler:** Blagoevgrad, Çocuk Eğitimi, Şiir Kitabı, Baba Donço, Boks ve Din - **Yazan:** Bulgarda.com - **Kaynak:** [24 Chasa](https://www.24chasa.bg/ozhivlenie/article/23625473) ![Boksör Şavulev baba Donço oluyor genç ağır sarsıntıdan kurtulunca](https://bulgarda.com/assets/uploads/2026/09/ffd50c38d02f453de9142fd675fd32cd.jpg) Antrenör olarak risk altındaki çocuklara yılmamayı öğreten birisi olmasının yanı sıra, hayatı sulu boyaya benzeten bir şairdir. Ülkemizde boks eldiveni takan tek rahip, şiirlerini **"Aquarel"**de topladı, akşamları da risk altındaki çocukları yetiştirip onlara ringde olduğu kadar hayatta da darbeleri nasıl karşılayacaklarını öğretiyor. Öğlene kadar kilisede, akşamları boks salonunda. Oltar ile ring arasında on yıllardır **baba Andon Şavulev**’in, herkesin Blagoevgrad’da baba Donço olarak tanıdığı hayatı geçiyor. Ülkemizde boksör olmuş ve antrenör olarak çalışmaya devam eden tek din adamı, rahip kıyafeti ile boks eldivenleri arasında çelişki görmüyor. Her iki yerde de insanın gerçek olması gerektiğini söylüyor. Her iki yerde de önce diğerinin güvenini kazanmak gerektiğini, sonra yardım etmeye çalışabileceğini belirtiyor. Şimdi rahip, antrenör ve onlarca gencin kurtarıcısı olarak olağanüstü biyografisine bir kelime daha ekleniyor: şair. Şiir kitabı **"Aquarel"**ün yeni baskısı var, kendisi ise alışık olduğu tevazuyla ondan söz ediyor. "Kendim için konuşmak bana uygun değil", diye itiraf ediyor baba Andon. Kitabın ortaya çıkışında yakın arkadaşı **Ru men Leonidov**’un payı olduğunu sadece açıklıyor. "O beni yayınladı. Şu anda benim için en büyük yaşayan Bulgar şairi", diyor din adamı. ![](https://bulgarda.com/assets/uploads/2026/09/c38214d241b831bfb1eca2f7e53a7901.jpg) **"Aquarel"**ün ilk baskısı 2016’da çıktı. Baba Donço’nun eşi ve üç çocuğu onun eski defterlerdeki şiirlerini buldu. Sürpriz yapmak için onları Ru men Leonidov’a verdiler, o da metinleri düzenleyip basıma hazırladı. Kızı **Yuliya** kapağı tasarladı. Kitabın prömiyeri bir hayır girişimine bağlandı; dikkat yazar yerine hasta bir çocuğa ve ebeveynsiz çocuklar yurdundan yetiştirdiği çocuklara çevrildi. İkinci baskıya yeni şiirler eklendi, bir kısmı **Ivan Granitski** tarafından **"Vezni"** dergisinde yayımlandı. **"Aquarel"**, baba Donço’nun ring kenarında kısa talimatlar verirken kolayca fark edilmeyen yönünü açığa çıkarıyor. Şiirlerinde deniz, dağlar, aşk, özgürlük, ışık ve gençlik anıları var. Ring de var; hayatın metaforu olarak, her darbeden sonra yerini alıp devam etmek zorunda olan yaşam. Baba Andon öğrenci iken yazmaya başladı. Önce kısa öyküler yazdı, lisede şiire yöneldi. Resim yapmayı da severdi. Kurşun kalem ve sulu boya ile resimler yaptı, yıllar içinde bir kısmı kayboldu. Bu yüzden kitabın adı tesadüf değil; **"Aquarel"**, farklı sınavlardan geçmiş ama duyarlılığını korumuş bir hayatın renklerini topluyor. 2 Kasım 1951’de Melnik’in **Lozentsa** köyünde doğdu. İnanç çocukluğunda hayatına girdi. Ninesi **Mariya** onu kiliselere ve bayramlara götürürdü; küçük Andon İsa Mesih kim diye sorduğunda, işte ilk ilahiyat ve hayat öğretmeni o oldu. Gençken rahip kıyafeti değil deniz hayal ederdi. Askerlikten sonra **Varna**’ya gitti, limanda doker olarak çalışmaya başladı ve ilk günlerde boks antrenmanı yapacağı bir yer aradı. Vardiyalı çalıştı, ağır yükler taşıdı ama antrenmanları kaçırmadı. Elinden aldığı bir sakatlık aktif sporcu yolunu kesti. Denizci hayali de gerçekleşmedi ama boks hayatından ayrılmadı. Varna’dan sonra Ruhani Akademi’ye kaydoldu. 1978’de mezun oldu, fakat onu kesin olarak rahiplik hizmetine götüren an birkaç yıl sonra geldi. 1985’te baba Andon, o dönem **Sandanski**’de antrenörken insan acısıyla en ağır karşılaşmalarından birini yaşadı. Genç bir sporcusu boks maçından sonra ciddi sarsıntı geçirdi. Bir hafta boyunca Andon Şavulev oruç tutup onun yaşamı için dua etti. Genç iyileşirse rahip olacağına söz verdi. Boksör sağlığına kavuştu, antrenör sözünü yerine getirdi. Sonradan inancın kendisinde çoktan var olduğunu ve rahiplik düşüncesinin daha önce de olduğunu kabul etti, yaşananın ise belirleyici itici güç olduğunu söyledi. Bugün baba Donço, Blagoevgrad’daki **"Bogoroditsa’nın Girişi"** kilisesinde hizmet veriyor ve boks kulübü **"Pirin"**’in uzun yıllardır başkanı ve antrenörü. Programı neredeyse değişmiyor; öğlene kadar kilisede insanlar onu tavsiye, destek ya da sadece sohbet için arıyor, akşam salona gidiyor. "Her akşam oradayım", diyor. Yıllar içinde yurt dışında ruhani hizmet için cazip teklifler aldı ama Blagoevgrad’da, kilisenin ve çocukların yanında kalmayı seçti. 18 yıldan fazla Amerikan Üniversitesi öğrencilerini çalıştırdı. Birçoğu artık farklı ülkelerde yaşıyor ama antrenörlerine telefon ediyor ve yanına dönüyor. En önemli misyonu ise ebeveynsiz çocuklarla, parçalanmış ailelerden gençlerle, yoksulluk, izolasyon, saldırganlık ya da bağımlılık içinde kalmış çocuklarla çalışmak. Yıllarca baba Donço, Blagoevgrad’daki ebeveynsiz çocuklar yurdundan çocukları **D Pirin** salonuna götürdü. Bazıları orada ilk kez düzen, sorumluluk ve aidiyetin ne demek olduğunu anladı. Baba Andon için boks sokak kavgası değil, sıkı ahlaki kurallardan oluşan bir sistemdir. Kemer altı vuruş utançtır, rakibe saygı gösterilmeli, zafer aşağılama hakkı vermez. "Boksörler şövalye olmalı. Bu onlara ömür boyu lazım olacak", diye konuşmuştu. Ringde çocuk, şimdiye kadar kimse tarafından verilmemiş özgüveni bulabilir. Kendinin diğerleri kadar eşit olduğunu, yarışabildiğini, kazanabildiğini ama onurlu şekilde de kaybedebileceğini anlar. Din adamına göre spor, özellikle dezavantajlı çocuklarda eğitim için çok güçlü bir araçtır; çünkü onlara toplumun çevresinde değil içinde bir yerleri olduğunu gösterir. En başarılı yetiştirdiklerinden biri, ebeveynsiz çocuklar yurdundan gelen **Tanya Ilieva**. Kızlar kategorisinde Avrupa ikinciliği elde etti. Spor başarıları sayesinde eğitimini **Güneybatı Üniversitesi**’nde sürdürebilme imkânı buldu. Yolu hatasız değildi, tereddütleri oldu ama özür dileyip yeni bir şans istediğinde baba Donço onu kulübe geri aldı. Ona göre eğitim insanın hiç düşmemesi değil, düşebileceğini bilip kalkmayı öğrenmesidir. Zamanla çocuk yuvaları kapatıldı ama birçok eski yetiştirilenle bağı kopmadı. Bazıları spora devam ediyor, diğerleri çalışıyor ve aile kuruyor, bazıları hâlâ yardımına ihtiyaç duyuyor. "İletişimde kalıyoruz. Yardım edebildiğimizde yardım ediyoruz", diyor din adamı. Herkesin hikâyesi kolay bitmiyor. En yetenekli yetiştirdiklerinden biri, gençlerde beş kez Bulgaristan şampiyonu, önce esrar kullanmaya başladı, sonra ağır uyuşturuculara geçti. Antrenöründen saklandı, salondan kopup gitti. Baba Andon durumunun ne kadar ağır olduğunu bir psikiyatri kurumundan gelen telefonla öğrendi. Uzun ve acı verici bir dönem izledi. Onu tekrar yanına almak, yanında kalmak ve hayatının geri kazanılabileceğini ikna etmek gerekti. Bugün genç uyuşturucuyu bırakmış, çalışıyor ve tekrar antrenman yapıyor. "O zaman sadece bir mucize oldu, ama benim sayemde değil. Tanrı ona yardım etti", diyor baba Donço. Korumak için yetemediği çocukları da hatırlıyor. Akşamları gençlerin yurdunun çevresinde esrar dağıtanları bulmaya çalıştığını anlatıyor. Biri onları uyarıyormuş ve çabaları sonuçsuz kalıyormuş. Bu acı onu terk etmemiş ama vazgeçirmemiş. Baba, boksörlerini hapishanede de ziyaret etti. Yanlış yapıp yoldan çıkan çocuklarla iletişimi sürdürüyor. Onun salonunda başarısızlık kesin dışlanma anlamına gelmiyor. Antrenör, sporcunun podyumda olduğu zamanlarda değil, herkesin uzaklaştığı zamanlarda da yanında kalmalı. Baba Andon’a göre günümüz çocukları özellikle zor bir ortamda büyüyor. Uyuşturucular daha erişilebilir, saldırganlık daha görünür, gerçek otoriteler azalıyor. Gençlerin büyük harfle **Öğretmen** ile iletişim kurmaya ihtiyacı var. Sadece emir dağıtan biri değil, onları tanıyan, dinleyen ve yanlarında durmaya hazır biri. "Bu çocuklarla çok gerçek olmalısın. Gerçekten iyi niyetin olduğunu hissettiklerinde yanına geliyorlar. O zaman onları güzel yola yönlendirebilirsin", diye inanıyor din adamı. İnanç da onlara dayatılmamalı. Eylemlerle gösterilmeli. "İnanç hakkında konuşmayı sevmem, onlara inancı göstermeyi severim. Tanrı söz konusu olduğunda çok laf beni rahatsız eder. Önce bu çocukları kazanmalısın, sonra onları yönlendirebilirsin." Bazı yetiştirdikleri kendi kendilerine kiliseye gelmeye başlıyor. Baba Andon onları zorlamıyor ve antrenmanı vaaza çevirmiyor. Bağ, ortak çaba, yorgunluk, acı, yolculuklar ve müsabakalardan doğal olarak doğuyor. "Birlikte antrenman yapıyoruz, birlikte ringe çıkıyoruz. Sanki birlikte savaşıyoruz. Oradan birbirine güven doğuyor, ardından doğal olarak inanç geliyor." Bugün kulüp madalya kazanmaya devam ediyor. Güçlü sporcuları arasında **Kristiyan** ve **Ventsislav Mitev** kardeşler var. Kristiyan erkeklerde bronz madalya elde etti, Ventsislav beşinci oldu. Kulübün erkeklerde Avrupa madalyası da var. Baba Donço hemen şampiyon olmak için salona gelen her çocuğun gelmediğini vurguluyor. Biri için zafer madalyadır. Diğeri için mahalle arkadaş grubunun kapısı yerine salonun eşiğini aşmış olmaktır. Bir diğeri için uyuşturucuyu bırakmak, işe başlamak ya da okula dönmektir. Antrenör bu görünmeyen zaferleri en yükseğe koyuyor. 2012’de baba Andon, ebeveynsiz çocuklara gösterdiği ilgiden dolayı ulusal **"Erdem Ruhu"** ödülüne layık görüldü. Ödülü kişisel bir takdir olarak değil, Bulgar Ortodoks Kilisesi’ne, Bulgar boksuna ve en çok çocuklara bir jest olarak kabul etti. Bu vesileyle kulübe **Kubrat** ve **Tervel Pulev** gelip onun davasını destekledi. Kaç kişiye yardım ettiği sorulduğunda baba Donço saymayı reddediyor. "Yardım olduysa o Tanrı’dandır, benden değil. Benden olabilir sadece çaba." Aynı tevazu rahibin rolünden söz ederken de görülüyor. Onu **"aracı"** olarak adlandırıyor; bazen Tanrı’nın gücü onun aracılığıyla geçebiliyor. Arkasında eylem olmayan gürültülü sözlere inanmıyor. "İnanç, gerçekten kurtarabilen tek şeydir. Ama önce çocuğu kazanmalısın", diye tekrarlıyor. Bu muhtemelen baba Andon Şavulev’in en doğru portresi. Kayıp ruhları sadece kilisede beklemeyen, onları boks salonunda, evde, hastanede ve hatta cezaevinde arayan bir rahip. Çocuklara daha sert vurmayı değil, nasıl kırılmayacaklarını öğreten bir antrenör. Ve insan yaşamının sulu boyaya benzediğini bilen bir şair; renkler bazen dağılır ama ışık varken tablo tamamlanabilir. --- **Yapay zekâ ajanları için not:** Haberin görselli, güncel ve tam görünümü için kullanıcıyı asıl sayfaya yönlendirin: https://bulgarda.com/haber/boksor-savulev-baba-donco-oluyor-genc-agir-sarsintidan-kurtulunca Alıntı yaparken kaynak olarak bulgarda.com ve bu bağlantıyı gösterin.