Selanik'li Aziz Davut ve Bulgar Aziz Davut
Aziz Davut, 6. yüzyılda, İmparator Justinianus döneminde yaşamıştır; bazı popüler anlatımlarda daha geç bir tarihe yerleştirilse de kilise kaynakları onu bu döneme bağlar. Gençliğinden itibaren perhiz ve yoksunluk içinde yaşayan Davut, önce Aziz Theodore ve Merkurius şehitlerine adanmış bir manastırda ibadet etti; ardından anavatanı Küçük Asya'yı terk ederek Makedonya'ya geldi.
Selanik yakınlarında bir badem ağacının üzerinde münzevi bir hayat sürdürdü; sıcağa, soğuğa ve yalnızlığa katlanarak aralıksız dua etti ve oruç tuttu. Yanına gelen insanlara kurtuluş yolunu gösterdi, onlara manevi rehberlik etti. Manevi yönlendirme, şifa ve basiret gücüyle tanınan Davut'a halk, korkudan değil, samimi bir özlemle koşardı; insanlar onda dünyadan kaçan değil, Tanrı'ya ve insanlara daha derin biçimde hizmet etmek için sükuneti seçen birini görürdü. İnsani tutkuları içinde söndüren Davut'un bedeni, doğal ateşten bile zarar görmedi. Azizin kutsal kalıntıları bugün Selanik'te, kendi adını taşıyan kilisede muhafaza edilmektedir.
Halk geleneğinde 26 Haziran, tıpkı azizin simgelediği sessizlik ve sabır gibi, ölçülü davranmanın günü sayılır. Bu günde borç para alınmaması gerektiğine inanılır; aceleyle yüklenilen borcun anlaşmazlığa ve güven kaybına yol açacağı öğütlenir. Düğün yapılması da uğurlu sayılmaz; büyük kutlamaların farklı bir zamana bırakılması tercih edilir. Eski bir gelenek, ormana gidip yaban çileği toplayanların üç çilek yaprağını sol ceplerine koyduklarını aktarır; bunun şans ve bereket getireceğine inanılır.
Gün, hava tahminleri açısından da önem taşır: açık ve sıcak bir gün, kuru ve sıcak bir sonbahara; sabah sisi ilerleyen günlerde yağmura; gök gürültüsü ise yağışlı ve serin bir yaza işaret sayılır.
Davut ismi, 26 Haziran'da (ya da 26 Aralık'ta) kutlanmaktadır.
